یك پژوهشگر حوزه اعتیاد مطرح كرد؛
سریال ها و فیلم ها نوجوانان را به مصرف مواد سوق می دهند
به گزارش بیمه خانه، یک پژوهشگر حوزه اعتیاد، با انتقاد از نمایش استعمال دخانیات و مواد مخدر در آثار نمایشی شبکه نمایش خانگی، تاکید کرد: این صحنه ها تأثیر مستقیم بر ذهن نوجوانان دارند.
به گزارش بیمه خانه به نقل از مهر، سعید صفاتیان، پژوهشگر حوزه اعتیاد با انتقاد از نمایش استعمال دخانیات و مواد مخدر در فیلم ها و سریال های شبکه نمایش خانگی اظهار داشت: این مورد مسئله ای تازه نیست و از دهه ها پیش، همزمان با جدی شدن بحث پیش گیری از اعتیاد در جهان، مورد توجه قرار گرفته است. در این عرصه همیشه این پرسش مطرح بوده که چه برنامه ها و روشهایی می تواند مانع گرایش نوجوانان و جوانان به مصرف مواد مخدر شود.
وی ضمن اشاره به عوامل محافظت کننده در پیش گیری از اعتیاد اضافه کرد: یکی از مهم ترین موضوعات این است که چطور میتوان از نزدیک شدن نوجوانان و جوانان به مواد مخدر جلوگیری کرد؛ چه بوسیله مشاهده مصرف، چه تجربه آن و حتی گفت و گو در موردش.
این پژوهشگر و درمان گر اعتیاد اضافه کرد: این مسئله سابقه ای طولانی دارد و حتی در خیلی از فیلم های مشهور جهان هم مورد انتقاد قرار گرفته است؛ تا جایی که برخی انجمن ها شکایت هایی را به سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی عرضه کرده اند.
صفاتیان با اعلان اینکه متخصصان حوزه های پزشکی، روان شناسی و جامعه شناسی دیدگاه های مختلفی درباره ی این مورد دارند، اظهار داشت: نوجوانان به شدت تحت تاثیر الگوها قرار می گیرند. آنها به دنبال قهرمان، رهبر و الگوی رفتاری هستند. همانطور که برخی نوجوانان از فوتبالیست ها یا بازیگران محبوب خود تقلید می کنند، این تقلید می تواند در سبک پوشش، نوع صحبت کردن و حتی رفتارهای دیگر هم دیده شود.
وی تاکید کرد: اگر در فیلم یا سریالی مصرف سیگار یا مواد مخدر نمایش داده شود یا درباره ی آن صحبت شود، این تصاویر بی تاثیر نخواهد بود. نوجوان ممکنست چنین برداشت کند که فردی به علت مصرف مواد به شهرت رسیده و همین تصور می تواند بر ذهن او اثر بگذارد.
این پژوهشگر با انتقاد از نحوه نمایش ترک اعتیاد در تعدادی آثار نمایشی اظهار داشت: گاهی در فیلم ها نشان داده می شود فردی ظرف چند روز اعتیاد خودرا ترک می کند. چنین تصویری سبب می شود نوجوان تصور کند اعتیاد مسئله ای ساده است و ترک آن هم به سادگی ممکن است.
وی دراین خصوص به سریال«آتقی» اشاره نمود و اضافه کرد: در آن سریال شخصیت آتقی ظرف چند روز ترک می کرد و همین مسئله سبب شده بود برخی جوانان تصور کنند ترک اعتیاد بسیار آسان است. حتی برخی مصرف کنندگان هم به اشتباه فکر می کردند هر زمان بخواهند می توانند به آسانی مصرف را کنار بگذارند.
صفاتیان ضمن اشاره به تجربه برخی کشورها در عرصه پیش گیری از اعتیاد اظهار داشت: در خیلی از کشورهای اروپایی، فیلم ها و برنامه ها برمبنای گروه سنی و مخاطب دسته بندی می شوند. برای مثال، فیلم های خانوادگی که نوجوانان در کنار والدین خود تماشا می کنند، به طور معمول از نمایش مصرف مواد مخدر پرهیز می کنند یا پیام های پیشگیرانه را بصورت غیرمستقیم منتقل می کنند.
وی توضیح داد: تجربه نشان داده است که پیام های غیرمستقیم در عرصه پیشگیری تاثیر بیشتری دارند. در تعدادی آثار نمایشی، زندگی فرد مصرف کننده به شکلی تصویر می شود که مخاطب نتایج منفی مصرف مواد را بتدریج درک کند.
به گفته او، تأثیرگذاری بر مخاطب فرآیندی تدریجی است و با یک پیام کوتاه یا صحنه ای محدود اتفاق نمی افتد، بلکه باید در طول داستان و در گذر زمان شکل بگیرد.
این پژوهشگر با اعلان اینکه کنترل چنین مطالبی در تلویزیون آسان تر و در سینما دشوارتر است، اظهار داشت: این مسئله فقط به ایران محدود نمی گردد. حتی در کلاس های پیش گیری از اعتیاد در خارج از کشور هم شرکت کنندگان از مشکلات مشابه در سینمای هالیوود یا بالیوود سخن می گفتند، چونکه در خیلی از موارد برای تولیدکنندگان، منافع مالی در اولویت قرار دارد.
صفاتیان نقش قوانین را در این عرصه بسیار مهم دانست و تاکید کرد: دستگاه های مسئول همچون صداوسیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ساترا و پلت فرم های نمایش خانگی باید ضوابط مشخصی برای ممانعت از نرمال سازی مصرف سیگار و مواد مخدر در آثار نمایشی اعمال کنند.
وی ضمن اشاره به ناکافی بودن برخی قوانین موجود اضافه کرد: جریمه های مالی تاثیر چندانی ندارند، چونکه درآمد یک فیلم یا سریال بسیار بالاست و چنین جرائمی بازدارنده نیستند. به همین دلیل، برخی آثار اساساً نباید مجوز پخش دریافت نمایند.
صفاتیان اشاره کرد: هدف فیلم ساز نباید سوق دادن جامعه به سوی مصرف مواد باشد، بلکه باید اعتیاد را بعنوان یکی از مهم ترین صدمه های اجتماعی نشان دهد. اگر فیلمی ناخواسته سبب شود تعداد زیادی از نوجوانان به سوی مصرف مواد سوق داده شوند، چنین اثری ارزش اجتماعی نخواهد داشت.
وی در جواب این استدلال برخی فیلم سازان که می گویند نمایش مصرف مواد فقط بازتاب واقعیت جامعه است، اظهار داشت: وظیفه فیلم ساز تنها بازنمایی واقعیت نیست؛ بلکه باید برای آن راه حل یا پیام روشنی هم عرضه نماید. نمایش برخی صحنه ها ممکنست در جامعه وجود داشته باشد، اما این به معنای ضرورت نمایش آنها در فیلم ها نیست.
این پژوهشگر در آخر تاکید کرد: پرداختن به صدمه های اجتماعی باید به شکلی باشد که مخاطب، خصوصاً نوجوانان و جوانان، پیام روشنی از نتایج آن دریافت نمایند. یک اثر نمایشی باید در نهایت نتیجه ای برای مخاطب داشته باشد؛ نتیجه ای که او را نسبت به خطرات اعتیاد آگاه تر کند.
منبع: بیمه خانه
این مطلب بیمه خانه را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب بیمه خانه در این حوزه
کاربران بیمه خانه در مورد این مطلب چه میگویند؟